Project 333

There! I did it.

PROJECT 333 is gestart.

Mijn kledingkast weet niet wat 'em overkomt! Er hangen welgeteld 22 hangertjes met aan iedere hanger 1 (!)  kledingstuk. Op de plank erboven liggen 2 broeken, 2 T-shirts en een trui.

Even voor de duidelijkheid, hier spreekt een vrouw die zo'n 5 zwarte broeken had. En toch echt wel een stuk of 6 zwarte T-shirts. En van vestjes heb je nooit genoeg, dus huppakee, een zwarte, grijze, beige, nog een beige, een bruine en doe ook nog maar een turkooize en een roze. (Niet dat ik die echt aan had, maar voor het geval dat... ) Jasjes, jurken, colberts, omslagdoeken, leggings, en ga zo maar door. Oh, en dan heb ik het nog niet over de Schoenen. (Jaren geleden verhuisde ik vrij plotseling en sindsdien noemen de vriendinnen er toen bij waren me Imelda Marcos. Voor de "ouderen" onder ons...)

Kortom, mijn kledingkast puilde uit!

Project 333 is een initiatief van Courtney Carver en vanaf 1 oktober 2013 start ze al met het 3e jaar. 4x per jaar kiest ze 33 items uit, en 3 maanden lang is dat wat ze draagt. Het seizoen erna kiest ze de volgende 33 items uit. Simpel.

Grote voordelen, als ik haar en vele anderen mag geloven:

• Minder tijd kwijt met kiezen
• Minder tijd besteden aan wassen, strijken, vouwen
• Minder geld besteden aan kleding
• Impulsaankopen-die-zonde-van-je-geld-zijn bestaan niet meer
• De tijd en aandacht die naar kleding ging kan aan iets anders besteed worden

Ik moet eerlijk bekennen, 1 oktober heb ik niet gehaald, maar who cares?  Belangrijkste is dat ik gestart ben! De komende weken zal ik nog wel eens verslag doen van mijn bevindingen. Vooralsnog heb ik nog wel een ritje naar de Kledingbank voor de boeg... :-)

Ik wens je een mooie dag!

daadkracht

Er is van alles aan het gebeuren in ons huis. In ons leven. In mijn hoofd. Ja, ik geef toe, het meeste gebeurt nog in mijn hoofd, maar je kunt maar ergens beginnen :-)

Mijn over-enthousiaste, ongeduldige geest vindt het nog lang niet genoeg. Toch valt niet te ontkennen dat de eerste veranderingen merkbaar zijn.  Zoals:

• jarenlang verzamelde stapels tijdschriften (interieur, kook en tuin voornamelijk) zijn de deur uit; meer dan 120 kg papier naar de stort. Ik was vergeten dat de boekenkasten op pootjes staan, zoveel stapels tijdschriftenlagen eronder.
• alleen al van mezelf zijn er nu zo'n 4 vuilniszakken met kleding naar de kringloop
• mooie rok-met-gat erin is een jurkje voor Y geworden (trots was ik :-)), de naaimachine na 8 jaar weer eens van zolder )
• we eten (vrijwel) geen supermarktbrood meer, maar eigengebakken brood, lekker!!! (en gezonder natuurlijk)
• mijn uitgavenpatroon begint merkbaar te veranderen; impulsaankopen die we eerlijk gezegd niet echt nodig hebben zijn er niet meer. Nou ja, vrijwel niet meer... Handig nu de inkomsten als zelfstandige ook wat wisselender zijn.
• mijn eetpatroon begint te veranderen; ook hier begint "meer doen met minder" vorm te krijgen. minimaal suiker, snoep, snacks etc, en tijd nemen voor echte voeding. 

En toch blijft het zeuren in mijn achterhoofd: maak meer tempo, zorg dat het snel een way of life is, voordat je enthousiasme weer weg is! Ken je dat ook? Voordat iets echt een nieuwe gewoonte is, moet er bij mij veel tijd overheen gaan. Lang volhouden dus. Beter trouwens om het volharden te noemen.

Om dat een handje te helpen heb ik besloten mee te doen aan een uitdaging.


Project333;  experiments in living with less


Courtney Carver , de bedenker van Project333 viert op 1 oktober het 3-jarig bestaan van Project333 en ik heb besloten me aan te sluiten bij haar challenge. Wat houdt het in? Het klinkt heel simpel:

3 maanden lang bevat mijn kledingkast maar 33 kledingstukken.

En dat is inclusief schoenen, sieraden en accessoires. Slik. Dat gaat wel een uitdaging worden! Gelukkig telt ondergoed en sportkleding niet mee, maar de rest allemaal wel. Meer lezen erover kan op de FB pagina.


Dit weekend ga ik besteden aan het uitmesten van mijn kledingkast (moest toch nog wel een keer gebeuren, alle zomerkleren kunnen nu wel naar zolder) en het maken van de keuze wat er weer in mag...  Alle overige spullen kunnen ofwel weg ofwel naar zolder voor later.

Ik ben heel benieuwd wat het gaat opleveren om weinig keuze te hebben. Heb ik straks "echt niks om aan te trekken!" of levert het rust op, omdat de keuze beperkt is (en goed overdacht, hopelijk!) Het is een experiment,  ik ga het aan en ben nieuwsgierig naar de ervaringen... :-) En dat ik me nu al afvraag of ik met Kerst wel iets leuks aan kan, dat laat ik maar even voor wat het is.

Afspraak met mezelf is dat deze uitdaging eindigt op mijn verjaardag:
31 december.


Dus voor nu, werk aan de winkel voor mij dit weekend! Mocht je ook willen aansluiten, leuk!

research

Onrust.
Ik voel het in mijn lijf. In mijn hoofd. In mijn mind.
Niet zo gek ook, als je bedenkt hoeveel informatie ik de afgelopen weken langs heb zien komen over simplifying, minimalism, tiny houses, recycling, decluttering. Het kan niet op.

Dat doet me eraan denken... Onlangs is er een onderzoek gepubliceerd dat mensen niet gelukkig worden van Facebook. Eh..., nee, dat geloof ik meteen. (En ja, ik ben ook te vinden op FB)  Maar waarom dan toch dat onderzoek? En wat is zo interessant aan de resultaten dat het landelijke media-aandacht verdient?
Het zit zo. Niemand deelt op FB een dertien-in-een-dozijn of een middelmatig resultaat. Niemand. FB staat vol met succesvolle kinderen, geslaagde get-togethers, schitterende vakantiebestemmingen. En mocht het toch wat tegenvallen, dan leuk je een foto op met een Instagram-filter en ziet alles er opeens toch weer bijzonder uit. In dit onderzoek blijkt dat mensen na het zien van al dat leuks achterblijven met het ontevreden gevoel dat iedereen een beter/leuker/interessanter/geslaagder* leven leidt dan zij.  (* doorhalen wat niet van toepassing is)

Hetzelfde gebeurt nu bij mij. Ik lees zoveel over het onderwerp dat het pijnlijk duidelijk wordt dat ik niks DOE. IK WIL WAT DOEN! Zo, daar staat het.
IK WIL WAT DOEN! (maar ik weet niet waar ik moet beginnen...)

Alles wat ik erover lees, zijn succesverhalen van mensen die grote levensbeslissingen maken en daar allemaal heel gelukkig van worden. En ondertussen worstel ik maar door en kom nog tot niets. Daar ga je je toch vanzelf een mislukking van voelen? Kan iemand ook eens even opschrijven hoe moeilijk dit allemaal is, hoeveel er mislukt en met welke twijfels ze allemaal rondlopen? Wie? Iemand...?

En ja, de angst om eraan te beginnen wordt ook steeds groter. Want aan alles voel ik: dit is een levensgrote verandering! Ik merk het als ik in de stad loop. Leuk, schoenen in de uitverkoop. En voordat ik het weet, heb ik ze al gekocht. Slik. Buiten realiseer ik me dat dit de omgekeerde beweging is; er is een overdaad aan schoenen thuis. Nee... ja, maar deze had ik nog niet! Maar... als het gaat om minder STUFF dan hoeft  "zomaar ff kopen"  niet meer. Het klamme zweet breekt me uit. Dit gaat een spannend proces worden!

Volgende stap wordt het serieus bespreken van mijn plannen met S. (mijn lief)  En dan is het tijd voor het echte werk. Een concreet plan op papier. Dus daar kan ik maar beter vast aan gaan beginnen :-)

Ready, steady... Schoenen terug naar de winkel!

minimalisme

Er is veel te vinden over minimalisme. Blogs, artikelen, prachtige interieurfoto's (welk gezin met kinderen kan zo leven?!). Soms gaat het over bezuinigen, al dan niet noodgedwongen. Soms over het verkleinen van de ecologische footprint. Recyclen, "frugal" leven en decluttering zijn ook veelgehoord.
Wat ze allemaal gemeen hebben is de wens om het leven meer betekenisvol te maken en minder afhankelijk te zijn van geld, spullen, status en opinie van anderen. Voor mij gaat het uiteindelijk altijd over mentale vrijheid.

Een aantal interessante blogs die ik hierover volg en erg inspirerend vind zijn:
Engelstalig:
The Minimalists, Becoming Minimalist, mnmlist.com, miss minimalist, Be More With Less, Zenhabits.net
Nederlandstalig
Simplify Life, Bewuste Eenvoud, Lekker leven met minder, Groener Leven
Dit zijn er zo een paar, maar mocht je nog goeie tips hebben, deel ze!

Maar terug naar minimalisme. Klinkt allemaal leuk, zul je denken. Minimalisme= vrijheid in je hoofd. Ja hoor, makkelijk gezegd, maar hoe je dat bereikt, is natuurlijk waar het om gaat.
Besluiten ons huis te verkopen, de auto en alle spullen (op 100 essentiële items na) weg te doen om in een hutje op de hei te gaan wonen, het zou kunnen.  Verwachten dat het gezin juichend met me meedoet is een utopie en maakt het hele project gedoemd te mislukken. Het zelfde geldt voor een frustrerende baan, een torenhoge tophypotheek, en andere "ballast" die je verzameld hebt in de loop van de tijd. (hebben we overigens niet allemaal, hoor) Alles overboord kiepen en in 1 keer alle schepen achter je verbranden; het kan. Maar of dat nou heel stimulerend gaat uitwerken? Voor mij in ieder geval niet. Blinde paniek is meer waarschijnlijk in die situatie.

Waar ga ik me op richten? Hoe meer ik er over lees, hoe meer ik me realiseer dat er voor mij maar 1 manier is; ... DOEN. Gewoon beginnen. Waar? Ik denk dat het niet uitmaakt. Gewoon, bij de eerste kleine stap die ik wel makkelijk kan doen. Elke dag iets wegdoen uit huis. Kinderkleren wegdoen of op marktplaats zetten. Als ik iets nieuws koop, eerst bedenken welke 2 dingen ik weg doe. Creatiever omgaan met restjes eten en juist minder weggooien. Minder TV kijken en me verwonderen wat je met de extra tijd allemaal kunt doen. Meer creëren, minder consumeren. Geef door aan anderen, deel. Volg mijn passie. En ...
Er zijn een aantal topics die mijn speciale aandacht gaan krijgen:

• STUFF
• GREEN
• CASH
• FOOD
• HEALTH
• HAPPINESS

Veel zal hier op terug te voeren zijn.
Joshua Fields Millburn & Ryan Nicodemus vatten het mooi samen:

"We all want to be happy. Minimalists search for happiness not through things, but through life itself."

Mijn reis (en waarschijnlijk noodgedwongen ook die van mijn gezin) gaat over alle veranderingen, valkuilen en successen die ik tegen ga komen op weg naar de vrijheid in mijn hoofd. Ik deel het graag.